"EL XIULET DE L'ESTORNEL"
Encalçat per l’esquerp xiulet
de l'estornell,
avui que no sé qui sóc,
ni què sóc, ni on sóc,
ni tan sols sé si sóc,
-ni en parlem de perquè sóc-
embadalit com pobre soc,
lliscant entre cendra i foc,
que feixuc obrir la porta,
a un no-res que res conhorta;
que fatxenda l’estornell
que creu dominar el joc
i és tan sols un pobre ocell;
que creu que és seu un món,
que a poc a poc se li fon.
Francesc Marcé i Puig
19 de setembre del 2026.
Cap comentari:
Publica un comentari a l'entrada